Wymiana cieczy chłodzącej do silników chłodzonych wodą 

Die allermeisten aktuellen Motorräder haben Motoren mit Flüssigkeitskühlung. Flüssigkeits- oder wassergekühlte Motoren arbeiten leiser und sind leistungsfähiger, erfordern aber auch einen gewissen Wartungsaufwand.

Wymiana cieczy chłodzącej do silników chłodzonych wodą

Tak działa obwód chłodzący

Chłodzenie wodą – lub bardziej prawidłowo chłodzenie cieczą – jest standardem w przypadku współczesnych silników spalinowych. Wprawdzie trudno zaprzeczyć, że chłodzony powietrzem silnik z żebrami chłodzącymi wygląda ładniej, ale chłodzenie cieczą to po prostu lepsze rozwiązanie pod kątem tłumienia dźwięków, stabilniejszej temperatury silnika oraz chłodzenia.

W obiegu chłodzenia silnika można wyróżnić dwa obiegi: mały i duży. Sterowany termostatem obieg mały nie obejmuje chłodnicy (przynależącej do dużego obiegu), aby w ten sposób zapewniać szybsze nagrzewanie do temperatury roboczej.  

Gdy ciecz chłodząca osiąga temperaturę ok. 85°C, następuje otwarcie termostatu, wskutek czego płyn przepływa przez wystawioną na pęd powietrza chłodnicę. Jeżeli ciecz chłodząca jest już rozgrzana tak bardzo, że chłodnica nie może jej dostatecznie schłodzić, następuje włączenie sterowanego temperaturą wentylatora elektrycznego. Napędzana mechanicznie przez silnik pompa cieczy chłodzącej (pompa wodna) pompuje ciecz w układzie. Położony na zewnątrz zbiornik ze wskaźnikiem poziomu wody służy jako naczynie rozszerzalnościowe i zbiornik zapasowy.  

Ciecz chłodząca składa się z wody oraz określonej części środka przeciw zamarzaniu. Aby uniemożliwić powstawanie wapiennych osadów w silniku, stosuje się wodę demineralizowaną. Znajdujący się w cieczy środek przeciw zamarzaniu zawiera poza alkoholem i glikolem dodatki w postaci inhibitorów korozji.

Prócz tego na rynku są dostępne gotowe mieszanki płynów chłodniczych do silników aluminiowych oraz pozbawione krzemianów płyny chłodnicze do układów chłodzenia przewidzianych specjalnie do stosowania z takimi płynami. Różne rodzaje cieczy chłodzącej są również różnie zabarwione.

Uwaga: istotne jest, aby nie mieszać ze sobą różnych rodzajów cieczy, gdyż mogłoby to prowadzić do flokulacji i zatkania układu chłodzenia. Dlatego przed nabyciem nowej cieczy chłodzącej sprawdź w instrukcji użytkowania swojego pojazdu, czy trzeba do niego stosować specjalną ciecz chłodzącą, ewentualnie zapytaj w swoim warsztacie specjalistycznym.  

Płyn chłodniczy należy wymieniać co dwa lata. Nie należy ponownie wykorzystywać płynu chłodniczego, który został spuszczony, np. w trakcie remontu silnika.


Kontrola zawartości środka przeciw zamarzaniu

Kontrola zawartości środka przeciw zamarzaniu

Temat konserwacji cieczy chłodzącej

Poziom ochrony przed mrozem zapewnianej przez wodę chłodzącą można zmierzyć za pomocą testera temperatury zamarzania w °C. Koniecznie musisz pamiętać o tym, że zimą nieogrzewany garaż zapewnia ochronę przed śniegiem, ale już nie przed mrozem. Ciecz chłodząca, która nie jest mrozoodporna, może po zamarznięciu wywierać tak dużą siłę, że dojdzie do pęknięcia węży chłodziwa, chłodnicy, a w najgorszym razie samego silnika.


Wymiana cieczy chłodzącej do silników chłodzonych wodą – tak wiec idzie

Krok 1: spuszczanie cieczy chłodzącej

Krok 1: spuszczanie cieczy chłodzącej

01 – Kühlmittel ablassen

Przed wymianą środka przeciw zamarzaniu silnik musi być zimny (maks. 35°C), ponieważ w przeciwnym razie układ będzie pod ciśnieniem i istnieje niebezpieczeństwo poparzenia. W zależności od rodzaju silnika trzeba najpierw zdjąć owiewkę, zbiornik paliwa, kanapę motocyklową oraz pokrywę boczną. Większość motocykli jest wyposażona w śrubę spustową, która jest zlokalizowana w pobliżu pompy cieczy chłodzącej (w razie potrzeby sprawdź w instrukcji obsługi).

Po przygotowaniu odpowiedniego naczynia (np. miski uniwersalnej) można wykręcić śrubę spustową. Korek wlewu jest otwierany powoli dopiero po wyjęciu śruby spustowej, ponieważ w ten sposób można nieznacznie sterować spuszczaniem. W przypadku silników bez śruby spustowej po prostu zdejmuje się dolny wąż z chłodnicy. Nie należy ponownie stosować rozciągniętych obejm. W zależności od układu chłodzenia może wystąpić konieczność demontażu i opróżnienia zbiornika wyrównawczego.

Uwaga: cała ciecz chłodząca musi zostać zutylizowana w sposób profesjonalny.

Jeśli pewna ilość cieczy chłodzącej wylała się na lakierowane części pojazdu, trzeba spłukać ją dostateczną ilością wody.


Krok 2: dokręcanie śruby kluczem dynamometrycznym

Krok 2: dokręcanie śruby kluczem dynamometrycznym

02 – Dokręcanie śruby kluczem dynamometrycznym

Po opróżnieniu kompletnego układu zakłada się nowy pierścień uszczelniający śrubę spustową, po czym zostaje ona z powrotem wkręcona. Do dokręcania należy koniecznie używać klucza dynamometrycznego (sprawdź moment obrotowy w podręczniku naprawy), ponieważ w aluminiowym gwincie silnika śrubę można bardzo ukręcić.


Krok 3, ilustr. 1: nalewanie cieczy chłodzącej

Krok 3, ilustr. 1: nalewanie cieczy chłodzącej

03 – Nalewanie cieczy chłodzącej

Środki przeciw zamarzaniu są dostępne w różnych wariantach: w postaci gotowej mieszanki, która zapewnia wtedy mrozoodporność do ok. -37°C, lub jako koncentrat, który musi najpierw zostać rozcieńczony z użyciem wody demineralizowanej. W przypadku nierozcieńczonych środków przeciw zamarzaniu na opakowaniu znajdują się informacje o stosunku składników mieszanki. Uwaga: do mieszania i dolewania należy stosować wyłącznie wodę demineralizowaną. Nie zapominaj, że środek przeciw zamarzaniu jest niezbędny również w okresie letnim, ponieważ specjalne dodatki chronią silnik przed powstawaniem rdzy w jego wnętrzu lub utlenianiem.

Ciecz chłodząca jest powoli wlewana do króćca wlewowego do chwili, w której poziom przestanie opadać. Teraz należy uruchomić silnik. Jeżeli pojazd jest wyposażony w śrubę odpowietrzającą, trzeba ją teraz otworzyć na tak długo, dojdzie do ulotnienia całego powietrza i wyciekać będzie jedynie ciecz chłodząca. Może zdarzyć się tak, że po otwarciu termostatu poziom zacznie gwałtownie spadać. To zjawisko jest zupełnie normalne, gdyż teraz woda zaczyna płynąć przez chłodnicę (duży obieg). Wtedy trzeba dolać cieczy chłodzącej i zamknąć korek wlewu.

Krok 3, ilustr. 2: należy również napełnić zbiornik wyrównawczy

Krok 3, ilustr. 2: należy również napełnić zbiornik wyrównawczy

W zależności od układu chłodzenia trzeba jeszcze nalać cieczy chłodzącej do zbiornika wyrównawczego do osiągnięcia poziomu pomiędzy oznaczeniami „min.” i „maks.”. Silnik powinien pracować jedynie do momentu, w którym nastąpi rozruch wentylatora elektrycznego. Cały czas obserwuj poziom cieczy chłodzącej i temperaturę silnika.  

Ze względu na fakt, że teraz woda rozszerzyła się pod wpływem ciepła, trzeba ponownie skontrolować poziom cieczy chłodzącej z zimnym silnikiem oraz pionowo ustawionym motocyklem. Jeżeli poziom zimnej cieczy chłodzącej jest zbyt wysoki, trzeba odessać nadmiarową ilość cieczy.


Krok 4: prostowanie żeber chłodzących

Krok 4: prostowanie żeber chłodzących

04 – Prostowanie żeber chłodzących

04 Ostatnią czynnością jest czyszczenie chłodnicy z zewnątrz. Owady oraz inne zanieczyszczenia można w łatwy sposób usunąć za pomocą środka do usuwania owadów i łagodnego strumienia wody. Nie należy stosować parownic ani silnego strumienia wody. Wygięte lamele można ostrożnie wyprostować za pomocą małego wkrętaka. Jednak jeśli materiał jest kruchy (aluminium), lepiej nie doginać zbyt mocno.


Nasza rekomendacja


Centrum Techniczne Luis

Jeśli masz pytanie techniczne dotyczące swojego motocykla, skontaktuj się z naszym Centrum Technicznym. Ma ono doświadczenie, odpowiednie źródła i zna mnóstwo adresów.

Pamiętaj!

Porady dla majsterkowiczów to ogólne praktyki, które mogą nie być odpowiednie dla wszystkich pojazdów lub poszczególnych elementów. Panujące u Ciebie warunki w niektórych przypadkach mogą być zgoła inne, dlatego nie możemy całkowicie zagwarantować adekwatności informacji podanych w poradach dla majsterkowiczów.

Dziękujemy za wyrozumiałość.