Lakierowanie części motocykla 

Niezależnie od tego, czy chcesz dokonać poprawek na swoim motocyklu, czy też zamierzasz lakierować całe części w domu – pojemniki z aerozolem sprawiają, że jest to naprawdę proste, umożliwiają również osiąganie dobrych efektów, które są praktycznie nie do odróżnienia od oryginalnego lakieru, jeśli pracuje się starannie i dokładnie.

Motorradteile lackieren

Wskazówka: nie wszystkie lakiery oryginalne są kompatybilne z lakierami w aerozolu; w przypadku starszych importowanych z USA pojazdów może to np. wiązać się z problemami („marszczenie” lakieru itd.). Podłoża z lakierem na bazie żywicy syntetycznej nie mogą być ponownie lakierowane lakierem akrylowym, w tej sytuacji należy zawsze raz jeszcze zastosować lakier na bazie żywicy syntetycznej. Jeśli nie potrafisz oszacować starego podłoża lakieru, najlepszym rozwiązaniem będzie próbne lakierowanie w niewidocznym miejscu. Jeśli lakier zacznie się „marszczyć”, zaczną pojawiać się na nim pęknięcia lub zmieni kolor na matowo-szary, wskazuje to na brak kompatybilności nowego lakieru kryjącego z podłożem. Wtedy przed lakierowaniem na nowo trzeba całkowicie zeszlifować podłoże. W przypadku podłoży z termoplastycznego tworzywa sztucznego (ABS, ale nie laminaty GFRP) należy stosować specjalny podkład do tworzyw sztucznych.

Różne gotowe lakiery

W handlu są dostępne gotowe lakiery w pojemnikach z aerozolem na bazie akrylu oraz na bazie żywicy syntetycznej. Obecnie lakiery w sprayu są produkowane niemal wyłącznie na bazie akrylu, natomiast hobbystyczne lakiery w sprayu (oraz oczywiście lakiery do malowania pędzlem) z marketu budowlanego mogą być również wytwarzane na bazie żywicy syntetycznej.

Lakiery akrylowe

(lakiery samochodowe) charakteryzują się następującymi zaletami:

  • są szybkoschnące (całkowicie suche po 10–30 min)
  • w dowolnym momencie można zaaplikować kolejną warstwę tego samego lakieru (natomiast w przypadku lakierów na bazie żywicy syntetycznej w ciągu 2 godzin lub ponownie po 24 godzinach)
  • lepsza ochrona antykorozyjna
  • wyższa odporność na środki czyszczące, twardsza powierzchnia

Lakiery na bazie żywic syntetycznych

W porównaniu z nimi lakiery na bazie żywicy syntetycznej zapewniają lepsze wypełnienie i często bardziej jednolite rozpływanie na większych powierzchniach. Są tańsze i często wykorzystuje się je do zastosowań dekoracyjnych. Ale już w mniejszym stopniu są zalecane do lakierowania części motocyklowych.  

Poza szeroko rozpowszechnionymi lakierami jednoskładnikowymi można również zakupić lakiery dwuskładnikowe w postaci pojemnika z aerozolem. Takie lakiery odznaczają się zwiększoną wytrzymałością. Lakier bezbarwny nadaje się np. znakomicie do nakładania powłoki o wysokim połysku, bardziej odpornej na zarysowania, oddziaływanie warunków atmosferycznych oraz benzyny na dostępne w handlu jednoskładnikowe lakiery samochodowe w pojemnikach z aerozolem. Jeżeli do lakierowania zamierzasz użyć specjalnego odcienia, możesz w specjalistycznym sklepie z lakierami samochodowymi zlecić wymieszanie lakieru w oparciu o szeroką gamę oryginalnych odcieni i napełnienie nim pojemników w aerozolu. Zaleca się, aby takie lakiery powlekać dwuskładnikowym lakierem bezbarwnym. Szczegółowe informacje na temat obróbki można uzyskać we właściwych sklepach specjalistycznych.    

Struktura lakieru

Podstawowa funkcją lakieru jest zapewnianie ochrony antykorozyjnej. Aby taka ochrona mogła zostać zagwarantowana, nieodzowne jest wcześniejsze mechaniczne i możliwie najdokładniejsze usunięcie skupisk korozji. Do tego celu można stosować papiery ścierne o mniejszej ziarnistości oraz nasadki ze stalową szczotką do wiertarki lub szlifierki kątowej. Papiery ścierne służą przede wszystkim do usuwania korozji powierzchniowej, maszynowo napędzane szczotki wdzierają się następnie głębiej do skupisk rdzy i pomagają w ich całkowitej eliminacji. Im głębiej rdza spenetrowała materiał, tym trudniejszym zadaniem jest jej całkowite usunięcie. Jeśli osiągnięcie postępu z wydajną szczotką do szlifierki kątowej nie jest już możliwe, trzeba na koniec zaaplikować neutralizator rdzy (stosując się do instrukcji znajdujących się na opakowaniu). Jedyną alternatywą pozostaje piaskowanie lub szkiełkowanie problematycznej części w specjalistycznym zakładzie – oczywiście ta metoda zapewnia najdoskonalsze rezultaty.


Lakierowanie części motocykla – tak wiec idzie

Step 1: Schutzblech mit Beule und Roststelle

Krok 1: błotnik z wgnieceniem i zardzewiałym miejscem 

01 – Błotnik z wgnieceniem i zardzewiałym miejscem

Nierówne powierzchnie z wgnieceniami są wypełniane dwuskładnikową szpachlówką.


Step 2: Beule mit dem Gummihammer etwas zurückklopfen

Krok 2: delikatne wybijanie wgniecenia gumowym młotkiem 

02 – Wygładzanie wgnieceń

Większe wgniecenia można ostrożnie wybijać lub wypychać gumowym młotkiem, aby w ten sposób uniknąć niepotrzebnego nakładania grubej warstwy szpachlówki.


Step 3, Abb. 1: Beule und Roststelle weiträumig ausschleifen…

Krok 3, ilustr. 1: szlifowanie wgniecenia i zardzewiałego miejsca na dużym obszarze...   

03 – Szlifowanie wgnieceń i plam rdzy

Dziury utworzone przez rdzę zamyka się poprzez spawanie, zastosowanie mat z włókna szklanego lub poprzez szpachlowanie z użyciem zawierającego włókna szklane dwuskładnikowego produktu.

Wskazówka: dwuskładnikowa szpachlówka utrzymuje się niezawodnie tylko na „gołym” metalu (patrz ilustr. 1 + 2)! Najlepszą metodą jest zeszlifowanie dużego obszaru wokół problematycznego miejsca lub całkowite usunięcie lakieru z części, gdyż brzegi oryginalnego lakieru w miejscu szlifowania mogą często przebijać się przez lakier naprawczy. W razie konieczności jako granice częściowego lakierowania można przyjąć rowki, ustępy lub linie ozdobne.

Step 3, Abb. 2: Spachtelmasse auftragen und glattschleifen

Krok 3, ilustr. 2: nakładanie i szlifowanie na gładko masy szpachlowej 

Nakładanie i szlifowanie na gładko masy szpachlowej

Wymieszaj szpachlówkę zgodnie z instrukcjami podanymi na opakowaniu, zaaplikuj ją na większej powierzchni, a podczas nakładania koniecznie zwracaj uwagę na to, aby unikać pęcherzyków powietrza. Obecność pęcherzyków powodowałaby później powstawanie garbów w miejscu szpachlowania, mogłaby nawet spowodować jego łuszczenie!

Podłoże musi być całkowicie pozbawione tłuszczu i zabrudzeń – dlatego najpierw wyczyść je jak najstaranniej za pomocą preparatu do usuwania silikonu, rozpuszczalnika nitro lub środka do czyszczenia hamulców! Po utwardzeniu nałożona warstwa szpachlówki zostaje płasko wyszlifowana. W tym celu musisz owinąć wodny papier ścierny (ziarnistość ok. 100–240) wokół bloku do szlifowania lub kawałka drewna (bez bloku do szlifowania podczas szlifowania większych powierzchni szybko powstają zagłębienia) – praca bez bloku do szlifowania jest korzystna jedynie w przypadku małych szpachlowanych miejsc na zaokrągleniach. Podczas szlifowania na zaokrągleniach należy zawsze odwzorowywać ruchami papieru ściernego kształt elementu, tak aby nie mogło dojść do powstania płaskiej powierzchni ani zagłębienia.

Szlifowanie na mokro zapobiega znacznemu zanieczyszczeniu Twojego pomieszczenia roboczego. Po każdym szlifowaniu suche i czyste miejsce szlifowania należy zbadać opuszkiem palca pod kątem nierówności. Jeśli rezultat nie jest stuprocentowy, trzeba ponownie odtłuścić powierzchnię, a następnie nałożyć i przeszlifować kolejną warstwę szpachlówki. Ostatnie drobne pory, rowki itp. należy wypełniać szpachlówką wykończeniową lub natryskową.


Step 4: Grundierung auftragen

Krok 4: nakładanie podkładu 

04 – Nakładanie podkładu

Teraz rozpoczyna się właściwe lakierowanie. Nigdy nie nakładaj lakieru kryjącego bezpośrednio na podłoże – podobnie jak na istniejący lakier oryginalny (jedyny wyjątek: ten sam lakier kryjący w aerozolu został już przez Ciebie użyty lub lakierujesz silnik za pomocą lakieru termicznego). Lakier kryjący mógłby łatwo się złuszczyć, ponadto sam lakier tego typu nie ma dostatecznych właściwości antykorozyjnych. Jeżeli bazą jest lakier oryginalny, wstępnie przeszlifuj go papierem ściernym do szlifowania na mokro o ziarnistości 400, dokładnie wyczyść preparatem do usuwania silikonu, a następnie spryskaj „podkładem zwiększającym przyczepność” lub „wypełniaczem”.

Podkład zapewnia przyczepność lakieru kryjącego i wypełnienie niewielkich zadrapań. Niezwykle wysoką przyczepność oraz wyjątkowo odporną strukturę lakieru pozwala uzyskać wysokiej jakości dwuskładnikowy wypełniacz gruntujący. Jest on co prawda trochę droższy, jednak w zamian otrzymujesz gwarancję profesjonalnego efektu.

Jeżeli masz przed sobą nieco nierówne podłoże, którego nie chcesz całkowicie zakrywać szpachlówką, możesz również zaaplikować szpachlówkę natryskową, którą następnie przeszlifujesz na płasko – taka szpachlówka utworzy grubszą warstwę od „wypełniacza”.

Jednakże najlepszą przyczepność oraz wytrzymałość na zagrożonych częściach osiągniesz mimo wszystko za pomocą kombinacji dwuskładnikowej szpachlówki oraz dwuskładnikowego podkładu. Jeśli zamierzasz lakierować tworzywo sztuczne, musisz wpierw koniecznie nałożyć cienką warstwę podkładu do plastiku, dopiero potem możesz aplikować podkład zwiększający przyczepność i lakier kryjący!

Jeżeli lakierujesz przede wszystkim „gołą” blachę stalową, jako dobre zabezpieczenie antykorozyjne możesz również zastosować cynk w sprayu, który nakładasz warstwą o niezbyt dużej grubości. Po wyschnięciu i przeszlifowaniu aplikowany jest wypełniacz (jeśli lakier kryjący zostanie nałożony bezpośrednio na cynk w sprayu bez warstwy pośredniej, może to spowodować jego zmatowienie). Warto wspomnieć, że zwykle cynk w sprayu odznacza się bardzo wysoką odpornością na działanie temperatur (do 600°C) i w związku z tym nadaje się do zabezpieczania układów wydechowych (w ich przypadku matowy, żaroodporny lakier kryjący można nakładać bezpośrednio).

Dwuskładnikowy wypełniacz gruntujący zapewnia optymalną kombinację właściwości antykorozyjnych i związanych z przyczepnością na surowym metalu, który nie podlega wpływowi wysokich temperatur. Taki odporny na działanie benzyny lakier podkładowy jest co prawda nieco droższy, ale też bardziej odporny na zarysowania i uderzenia od innych tanich jednoskładnikowych wypełniaczy gruntujących lub podkładów antykorozyjnych. Przed nakładaniem lakieru pojemnik z aerozolem musi najpierw osiągnąć odpowiednią temperaturę (optymalna jest temperatura pokojowa, a więc 20–25°C), pojemnik musi być również dokładnie potrząsany (ok. 2 minuty). Pomieszczenie robocze nie powinno być zbyt zimne. Otoczenie oraz nielakierowane miejsca należy zawsze starannie zakryć. Pamiętaj o tym, że mgiełka lakiernicza będzie rozprzestrzeniać się w dużej przestrzeni wokół obrabianego przedmiotu! Dlatego koniecznie należy dobrze zabezpieczać półki oraz przedmioty przechowywane w pomieszczeniu roboczym! Pomieszczenie musi być możliwie czyste i pozbawione pyłu, najlepszym rozwiązaniem jest jego przetarcie na mokro. Lakierowanie na otwartym powietrzu jest możliwe jedynie wtedy, gdy nie występuje żaden ciąg powietrza. Obrabiany przedmiot nie może być w żadnym wypadku wilgotny (na przykład na skutek kondensacji powodowanej różnicami temperatury). Najpierw spryskaj na próbę kawałek gazety, aby sprawdzić, czy pojemnik funkcjonuje prawidłowo – przy okazji możesz również ocenić, jak silny jest wytwarzany przez pojemnik strumień rozpylanego lakieru.

Płaskie przedmioty obrabiane należy spryskiwać metodą „na krzyż”, aby zapewnić równomierną aplikację na całej powierzchni – odstęp pojemnika od przedmiotu obrabianego wynosi ok. 20–30 cm. Odstęp oraz prędkość aplikacji lakieru są przy tym uzależnione od obrabianego przedmiotu, ciśnienia w pojemniku oraz temperatury pokojowej. Im wolniej prowadzisz pojemnik, tym grubsza staje się aplikowana warstwa i tym łatwiej powstają (szczególnie na pionowych powierzchniach) zacieki. Jeśli nałożona farba staje się „ziarnista”, znajdujesz się w zbyt dużej odległości od obrabianego przedmiotu, aplikujesz farbę zbyt szybko lub panuje zbyt wysoka temperatura w pomieszczeniu, wtedy farba schnie już w powietrzu, zanim zdąży dotrzeć do podłoża. Najlepszą metodą jest nakładanie pierwszej warstwy w postaci „wstępnej mgiełki”, aby w ten sposób zapewnić przyczepność kolejnej warstwy. Następnie każdorazowo po schnięciu przez ok. 5 minut należy nakładać następne 2 lub 3 cienkie, ale kryjące warstwy. Jeśli zamierzasz nałożyć jeszcze większą liczbę warstw, musisz odczekać 24 godziny na wyschnięcie.


Step 5: Grundierung anschleifen

Krok 5: szlifowanie podkładu 

05 – Szlifowanie podkładu

Dobrze przeschnięty podkład jest szlifowany papierem ściernym o ziarnistości 600. Należy przy tym usunąć ewentualne pyłki i nierówności. Ostrożnie odpyl przedmiot obrabiany (zastosuj niestrzępiącą się ścierkę lub specjalną pyłochłonną ścierkę ze specjalistycznego sklepu). Nie dotykaj powierzchni (łój skórny!! – w razie konieczności wytrzyj preparatem do usuwania silikonu, nie rozpuszczalnikiem nitro. Rozpuszczalnik spowodowałby częściowe rozpuszczenie warstwy podkładowej).


Step 6: Decklack auftragen …

Krok 6: nakładanie lakieru kryjącego... 

06 – Nakładanie lakieru kryjącego

06 Teraz przechodzimy do nakładania lakieru kryjącego. Jak opisano wyżej, należy nałożyć „wstępną mgiełkę”, a następnie aplikować 2–3 warstwy kryjące metodą „na krzyż”, unikając powstawania zacieków (p. krok 4). Jeśli mimo to zauważysz, że taki zaciek powstaje, to przy odrobinie szczęścia możesz jeszcze zapewnić gładkie rozpływanie farby poprzez obracanie przedmiotem obrabianym.  


Step 7, Abb. 1: Feld für zweiten Farbton abkleben …

Krok 7, ilustr. 1: oklejanie pola na drugi odcień... 

07 – Oklejanie pola na drugi odcień i lakierowanie

W przypadku lakierowania dwutonowego (patrz krok 7, ilustr. 2) należy poczekać co najmniej całą noc na wyschnięcie pierwszej warstwy lakieru kryjącego, po czym trzeba okleić pole na drugi odcień za pomocą specjalnej taśmy do oklejania krzywizn z asortymentu lakierniczego (patrz etap 7, ilustr. 1). Taśma tego rodzaju umożliwia łatwe układanie wokół promieni, daje późniejszą gwarancję gładkiej krawędzi i nie zostawia żadnych resztek kleju na podłożu. Ze zwykłą taśmą malarską z marketu budowlanego uzyskasz chropowatą krawędź! Delikatnie przeszlifuj podłoże, usuwając przy tym mgiełkę lakierniczą z pierwszej warstwy lakieru kryjącego.

Step 7, Abb. 2: … und auslackieren

Krok 7, ilustr. 2: ... i lakierowanie 


Step 8: Klarlack sorgt für ein hochglänzendes Ergebnis

Krok 8: lakier bezbarwny zapewnia wysoki połysk 

08 – Lakier bezbarwny zapewnia wysoki połysk

Lakier metalizowany jest powlekany po ok. 30 minutach schnięcia (lub później) lakierem bezbarwnym w celu zabezpieczenia przed oddziaływaniem środowiska i uzyskania żądanego połysku. Lakiery niemetalizowane także zyskają piękniejszy połysk i będą lepiej chronione, jeśli zostaną pokryte przezroczystą powłoką, najlepiej lakierem dwuskładnikowym.

Jeżeli powierzchnia lakieru nie osiągnęła 100% gładkości i nie jest całkowicie pozbawiona mgiełki lakierniczej, to po kilku dniach schnięcia wykonywana jest ostateczna obróbka wykańczająca. Większe nierówności powierzchni wygładzaj wodnym papierem ściernym o ziarnistości 1000. Drobna mgiełka lakiernicza lub przeszlifowana powierzchnia jest następnie dokładnie polerowana za pomocą specjalnej pasty do polerowania mgiełki lakierniczej. Rezultat to ładna, gładka powierzchnia lakieru, która wygląda równie dobrze jak lakier oryginalny. Jednak lakier jednoskładnikowy jest zawsze stosunkowo wrażliwy – dlatego unikaj zarysowań, w żadnym razie nie dopuszczaj do kontaktu z płynem hamulcowym DOT 4. Wprawdzie taki lakier jest odporny na działanie paliw, jednak benzyna często pozostawia po sobie matowe miejsca, które muszą zostać ponownie wypolerowane. Na koniec użyj twardego wosku do zabezpieczenia lakieru, tak aby utworzyć powłokę uszczelniającą i uzyskać trwały połysk.

Wskazówka: lakier bezbarwny wykazuje tendencję do tworzenia zacieków, dlatego trzeba pracować z wyczuciem. Nie nakładaj zbyt grubych warstw w taki sposób, aby przebiegały prosto. Po wymieszaniu lakier dwuskładnikowy nadaje się do użytku zaledwie trochę dłużej niż jeden dzień – dlatego zbierz jak najwięcej lakierowanych części, aby móc dobrze wykorzystać pojemnik.


Lakierowanie silników

Trwałe odświeżenie lakierowanych części silników jest możliwe z użyciem żaroodpornych lakierów natryskowych. Ale aby było to możliwe, niezbędne jest całkowicie czyste, pozbawione tłuszczu i wyszorstkowane podłoże. Poszczególne części, np. pokrywa zaworów, mogą zostać zdemontowane, a następnie starannie odtłuszczone preparatem do usuwania silikonu, rozpuszczalnikiem nitro lub środkiem do czyszczenia hamulców, po czym można je trochę przeszlifować (ziarnistość 600). Wykwity muszą zostać koniecznie usunięte, gdyż w przeciwnym razie szybko pojawią się znów na powierzchni. Poprzedzielane szczelinami cylindry i bloki cylindrowe są stosunkowo trudne w obróbce – mimo to również wymagają starannego przygotowania! Obudowy silników z wieloma wykwitami mogą zostać wyczyszczone metodą szkiełkowania.

Podczas odświeżania lakieru na silniku najlepszym wyborem jest zachowanie oryginalnego odcienia. Nakładanie srebrnego lakieru termicznego z użyciem pojemnika z aerozolem zapewnia wyjątkowo dobry i trwały rezultat, jest to najszybszy sposób maskowania ewentualnych wykwitów. W tym przypadku nie wolno nakładać podkładu. Spryskaj bezpośrednio żaroodpornym lakierem pozbawione tłuszczu, wyszorstkowane, metalicznie „gołe”, czyste podłoże. Żaroodporność lakieru termicznego jest tym wyższa, im cieńsza jest jego warstwa.  

Możesz również wypalać pojedyncze części w piekarniku – dzięki tej metodzie lakier termiczny zyskuje bardzo dobrą wytrzymałość jeszcze przed rozgrzaniem silnika i jazdą.

Wskazówka: jeśli do silnika przedostanie się materiał ścierny, spowoduje on nieodwracalne uszkodzenia wszystkich łożysk, a silnik będzie powoli, ale nieustannie ulegał stopniowemu zniszczeniu. Dlatego jeśli zamierzasz perełkować kompletny silnik, musisz wcześniej rozłożyć go na części, złożyć pustą obudowę z uszczelkami, uszczelnić wszystkie otwory, a po obróbce strumieniowo-ściernej bardzo dokładnie umyć wszystkie pojedyncze części wewnątrz na stole do mycia części! Tylko w ten sposób możesz zapewnić, że silnik nie odniesie żadnych szkód! Alternatywnym rozwiązaniem oferowanym od niedawna przez specjalistyczne zakłady jest także obróbka strumieniowo-ścierna z użyciem suchego lodu. W przypadku tej metody uszkodzenia silnika są wykluczone, w związku z czym obróbce strumieniowo-ściernej można również poddawać kompletne silniki.


Nasza rekomendacja


Centrum Techniczne Luis

Jeśli masz pytanie techniczne dotyczące swojego motocykla, skontaktuj się z naszym Centrum Technicznym. Ma ono doświadczenie, odpowiednie źródła i zna mnóstwo adresów.

Pamiętaj!

Porady dla majsterkowiczów to ogólne praktyki, które mogą nie być odpowiednie dla wszystkich pojazdów lub poszczególnych elementów. Panujące u Ciebie warunki w niektórych przypadkach mogą być zgoła inne, dlatego nie możemy całkowicie zagwarantować adekwatności informacji podanych w poradach dla majsterkowiczów.

Dziękujemy za wyrozumiałość.